Mając 4 lata postanowiła zostać tancerką. W 1968 roku ukończyła poznańską Szkołę Baletową, a zaraz potem związała się z Teatrem Wielkim w Łodzi; do 1988 roku była tu solistką. W roli choreografa zadebiutowała w 1980 roku („Głos kobiecy”). W 1988 wróciła do Poznania, by objąć Polski Teatr Tańca, którym kierowała do 2016 roku. Zrealizowała ponad 70 spektakli. Jest profesorem sztuk muzycznych.
Zobacz filmy o podobnej tematyce:
Rocznik 1949. Profesor „od tańca”, związana obecnie z Uniwersytetem Muzycznym w Warszawie i AWF w Poznaniu, przede wszystkim jednak postrzegana jako dyrektor Polskiego Teatru Tańca, którym kierowała przez 28 lat, i jako tancerka, primabalerina Teatru Wielkiego w Łodzi. O tym, że będzie tańczyć postanowiła jako czteroletnie dziecko. Do Szkoły Baletowej została przyjęta po egzaminie zorganizowanym specjalnie dla niej. Talent, upór i pracowitość zaprowadziły ją na szczyty – do dziś wspomina się jej kreacje baletowe… Jako dyrektor PTT rozwijała myśl swojego poprzednika, Conrada Drzewieckiego, ale starała się też stwarzać swoim tancerzom możliwość pracy z największymi choreografami na świecie. Działania edukacyjne skierowane były też na publiczność – to z myślą o niej organizowała w Poznaniu Festiwal Teatrów Tańca i Międzynarodowe Warsztaty Tańca Współczesnego „Dancing Poznań”. Z PTT pożegnała się w 2016 roku. Nadal pracuje jako pedagog i choreograf, a w 2019 powróciła na scenę jako tancerka w spektaklu przygotowanym przez Paulinę Wycichowską, „Sybillewo”.
