loader image

Jak zostałem historykiem Poznania?

Przemysław Matusik

Odtwórz wideo

Przemysław Matusik – historyk, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, prodziekan ds. naukowych Wydziału Historii UAM, od 2019 wiceprezes Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, członek Rady Programowej “Przeglądu Historycznego”, od 2015 roku redaktor naczelny „Kroniki Miasta Poznania”. Autor monumentalnej, czterotomowej “Historii Poznania”, która ukazała się nakładem Wydawnictwa Miejskiego Posnania w 2021 roku.

W pierwszej części nagrania Przemysław Matusik opowiada dlaczego został historykiem, a w szczególności historykiem Poznania, jak na tę decyzję wpłynął rok 1981, spotkanie z prof. Lechem Trzeciakowskim i serial historyczny Jerzego Sztwiertni “Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy”.

Subskrybuj aby być na bieżąco

Zobacz filmy o podobnej tematyce:

Grzegorz Jankowski “marzec ’68. Tolerancji uczyliśmy się w domu i na studiach”

Grzegorz Jankowski

Grzegorz Jankowski – urodzony w Gostyniu absolwent polonistyki Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu, uczestnik protestów studenckich z 1968 roku. Grzegorz Jankowski opowiada o klimacie studiów, reakcji studentów na antysemicką nagonkę i protestach w Poznaniu.

Pierwsza wojenna Wigilia

Alicja Marczyk

Fragment reportażu “Chcieli Polski – opowieść orzechowskich rodzin o wysiedleniu do GG w 1939 roku”. O losach swojej mamy, Joanny Wleklińskiej-Nowak, opowiada Alicja Marczyk. 14-letnia Joanna wraz z rodzicami została wysiedlona 8 grudnia 1939 roku. Pociąg, którym byli transportowani, dojechał do Koniecpola. Następnie trafili do oddalonego o 6 km majątku we wsi Łysiny. Właśnie tam, przeżyli swoją pierwszą, wojenną wigilię.

Produkcja to wspólne dzieło uczniów Szkoły Podstawowej im. Jana Pawła II w Orzechowie oraz Stowarzyszenia Emerytów i Rencistów w Orzechowie. Realizatorem projektu pod takim samym tytułem, jak reportaż było Stowarzyszenie “Orzechowo 333”.

Elżbieta Różańska-Potok

Elżbieta Różańska-Potok

W 1968 roku Elżbieta Różańska Potok była studentką I roku polonistyki UAM. W marcu ’68 uczestniczyła w protestach na placu Mickiewicza, gdzie w jej ręce trafiła ulotka dotycząca wydarzeń w Warszawie. Pani Elżbieta odczytała ją na głos z cokołu pomnika. Następnego dnia została aresztowana. Po przewiezieniu do aresztu przy ulicy Młyńskiej, trafiła do aresztu śledczego w Środzie Wielkopolskiej, gdzie spędziła 2 miesiące. Została skazana i relegowana ze studiów na Uniwersytecie im. A. Mickiewicza. Razem z wieloma innymi relegowanymi udało jej się dostać na Katolicki Uniwersytet Lubelski, gdzie ukończyła psychologię.