Franciszek Wawrzyniak

Franciszek Wawrzyniak

Urodził się w 1926 r. w Kicinie koło Poznania, jako jedno z pięciorga dzieci Zofii i Feliksa Wawrzyniaków. Zmarł w 2017 r.

  • Data realizacji wywiadu: 1999 r.
  • Autor: Jan Kurek
  • Transkrypcja: pobierz

W grudniu 1940 rodzina Wawrzyniaków została wysiedlona z domu w Kicinie i wywieziona do obozu przesiedleńczego w Łodzi, a następnie do wsi Ochudno koło Wyszkowa (Generalne Gubernatorstwo). Od wiosny 1942 Franciszek Wawrzyniak zaangażował się w działalność Armii Krajowej. W 1945 roku po powrocie do Poznania wraz z kolegą Zbigniewem Kosmowskim oraz Rudolfem Majewskim założyli Konspiracyjny Związek Młodzieży Wielkopolskiej. Organizacja skupiała w swoich szeregach głównie harcerzy 15. drużyny harcerskiej przy Gimnazjum i Liceum im. Marii Magdaleny w Poznaniu.

W styczniu 1947 - po mordzie na Janie Stachowiaku, członku konspiracyjnej organizacji, posądzanym o współpracę z UB - nastąpiły aresztowania. Franciszek Wawrzyniak został aresztowany 25 stycznia 1947. Po ciężkim śledztwie w areszcie śledczym UB przy ul. Kochanowskiego w Poznaniu został skazany na 10 lat pozbawienia wolności. W styczniu 1952 w wyniku amnestii wyszedł z więzienia w Potulicach.

Po powrocie do rodzinnego Kicina ukończył rozpoczętą po wojnie naukę w gimnazjum kupieckim w Poznaniu. Następnie podjął pracę zawodową w PGR Naramowice, a później także m.in. w Poznańskiej Spółdzielni Mleczarskiej oraz Spółdzielni Inwalidów Niewidomych. W 1989 roku zaangażował się w budowę Komitetów Obywatelskich w Poznaniu.

Kpt. Franciszek Wawrzyniak ps. „Zuch”, Żołnierz Armii Krajowej Okręg Wyszków, Członek Konspiracyjnego Związku Młodzieży Wielkopolskiej, więzień polityczny odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Armii Krajowej, Krzyżem Związku Więźniów Politycznych.

Wspomnienia Franciszka Wawrzyniaka