Barbara Łukomska-Chudak

Barbara Łukomska-Chudak

Data urodzenia: 1924 r.

Miejsce urodzenia: Poznań

  • Data realizacji wywiadu: 2006 r.
  • Autor: Jacek Kubiak

Urodzona w 1924 r. córka przedwojennego poznańskiego kupca, właściciela restauracji przy pl. Wielkopolskim (wtedy Sapieżyński), a potem przy Teatrze Nowym. Interes jednak nie szedł dobrze. Przed wojną jej rodzina żyła z emerytury i renty ojca. Pomagał im się utrzymać brat – oficer, podporucznik pułku podhalańskiego (został ranny w obronie Lwowa w 1939 r.).

Uczennica gimnazjum Klaudyny Potockiej, związała się z harcerstwem (1 . Drużyna Emilii Plater). W czasie wojny należała do Szarych Szeregów, zaprzysiężona przez Adama Plucińskiego (pseudonim „Eryk”). Brała udział m.in. w organizowaniu tajnego nauczania, a także w akcji dywersyjnej o kryptonimie „N”, która polegała na kolportowaniu ulotek, sugerujących Niemcom istnienie w ich państwie tajnej antyhitlerowskiej opozycji. Przechodziła też szkolenia z zakresu pierwszej pomocy medycznej.

Aresztowana przez gestapo, spędziła 3 miesiące i 8 dni w niemieckim Obozie Karno-Śledczym w Żabikowie. Nikogo nie wydała, została zwolniona z obozu 27 maja 1944 roku. Jej brat zginął z rąk Ukraińców.

Po wojnie ukończyła studia medyczne i została powszechnie szanowaną lekarką anestezjologiem na oddziale kardiochirurgii w Szpitalu Miejskim im. J. Strusia. Byłą jedną z pierwszych trzech osób, które uzyskały w Poznaniu specjalizację z anestezjologii (obok Ireny Bowbelskiej i Jana Fibaka). Zasłużyła się w rozwoju intensywnej terapii w Poznaniu.

Wspomnienia Barbary Łukomskiej-Chudak